دید مرا گرفته لب، آتش پارسی ز تب

گرم روان عشق را، کرده به چشمه رهبری

مه قدم و فلک ردا، وز تف آفتاب و ره

چهره چو ماه منخسف، یافته رنگ اسمری

نطق من آب تازیان برده به نکته دری

گفت چه طرفه طالعی، کز درخانه ششم

مهره به کف به هفت حال، این همه در مششدری