خاص کبوترش توئی ار همه نسر طائری

مثل عطاردی چرا، چون مه نو نه مقبلی

طالع تو اسد چرا، چون سرطان به مدبری

کعبه آسمان حرم صدر شهنشه است و بس

گر ز حجاز کعبه را رخصت آمدن بود

در حرم خدایگان کعبه کند مجاوری

سایه ذو الجلال بین وز فلک این ندا شنو