دمنه اسد کجا شود، شاخ درمنه سنبله

خصم تو شد چو آب ترخاک به سربر ازتری

نیک شناسد آسمان آب تو ز آتش عدو

فرق کند محک دین بولهبی ز بوذری

قوت موم و آتشی، فعل زقوم و کوثری

تخت تو در مربعی، عرشی و کعبه ای کند

شاه مثلثی از آن کاختر چرخ اخضری