از قطرات جرعه ها ژاله زرد ریخته

او نرمد ز جام اگر ز آینه می رمد پری

در کف آهوان بزم آب رز است و گاو زر

آتش موسوی است آن در بر گاو سامری

یافته چون رخ فلک پشت زمین مجدری

دختر آفتاب ده در تتق سپهر گون

گشته به زهره فلک حامله هم به دختری