چنبر دف شکارگه ز آهو و گور و یوز و سگ

خشک رگی کشیده خون ناله کنان ز لاغری

دست رباب و سر یکی بسته به ده رسن گلو

زیر خزینه شکم کاسه سر ز مضطری

لیک به هیچ وقت ازو هیچ شکار نشکری

روز رسید و محرمان عید کنند زین سبب

روز چو محرمان زند لاف سپید چادری