خیز و ببر گلوی دل، کو کندت کبوتری

ور به منی خورد زمین خون حلال جانوران

ما بخوریم خون رز تا نرسد به جانوری

هر که کبوتری کشد هم به ثواب در رسد

سنگ فشان کنند خلق از پی دین به جمره در

ما همه جان فشان کنیم از پی خم به می خوری

ور به طواف کعبه اند از سر پای سر زنان