سنگ فشان کنند خلق از پی دین به جمره در

ما بخوریم خون رز تا نرسد به جانوری

هر که کبوتری کشد هم به ثواب در رسد

خیز و ببر گلوی دل، کو کندت کبوتری

ما همه جان فشان کنیم از پی خم به می خوری

ور به طواف کعبه اند از سر پای سر زنان

ما و تو و طواق دیر از سر دل، نه سرسری