طاعت ماست با گنه کز پی نام درخورد

ما همه بوسه گه کنیم آن سر زلف سعتری

کوی مغان و ما و تو هر سر سنگ کعبه ای

پای تو کرده زمزمی، دست تو کرده ساغری

روی سپید جامه را داغ سیاه گازری

کعبه به زاهدان رسد، دیر به ما سبو کشان

بخشش اصل دان همه، ما و تو از میان بری