روی سپید جامه را داغ سیاه گازری

کوی مغان و ما و تو هر سر سنگ کعبه ای

پای تو کرده زمزمی، دست تو کرده ساغری

طاعت ماست با گنه کز پی نام درخورد

کعبه به زاهدان رسد، دیر به ما سبو کشان

بخشش اصل دان همه، ما و تو از میان بری

زهد شما و فسق ما چون همه حکم داور است