نیست به بخت خصم تو داروی درد مدبری

روی بهی کجا بود مرد زحیر را که خود

وقت سقوط قوتش صبر خورد سقوطری

در همه طبله فلک پیلور زمانه را

خنجر گندنائیت هم به کدوی مغز او

می دهدش مزوری تا رهد از مزوری

تیغ تو صیقل هدی تا که خطیب ملک شد