چون ز گهر سخن رود در شرف و جلال و کین

بهر عماریش کند ابلق گیتی استری

نعل سمند تو سزد حلقه فرج استرت

تاج سر ملک شهی خاتم دست سنجری

چون اسد و اثیر و خور، ناری و نوری و نری

گر گذری کند عدو بر طرف ممالکت

زحمت او چه کم کند ملک تو را مقرری