ز انسان گریزم کدام انس ایمه

درآویزم از چهره زرین قناعی

ندارم دل جمعیت، تفرقه به

ببین تا چه بیند مه از اجتماعی

که وحشی صفاتی، بهیمی طباعی

من و سایه هم زانو و هم نشینی

من و ناله هم کاسه و هم رضاعی