دیده چون پالونه آهن فرو پالودمی

جان سگ دارم به سختی ورنه سگ جان بودمی

از فغان زار چون سگ هم فرو ناسودمی

ورنه جانم آهنین بودی به آه آتشین

آه جان فرسا اگر در سینه نشکستی مرا

اینکه جان فرسودم از آه، آسمان فرسودمی

غرقه ام در خون و خون چون خشک شد گردد سیاه