گیرم آن فرزانه مرد، آخر خیالش هم نمرد

ور به معنی بودمی عنبر حنوطش بودمی

چون بدین زودی کفن می بافت او را دست چرخ

کاشکی در بافتن، من تار او را پودمی

هم خیالش دیدمی در خواب اگر بغنودمی

نی نی آن فرزانه را داغ فراقم کشت و بس

گر به عالم داد بودی من به خون ماخوذمی