دل اینجا علتی دارد که نضجی نیست دردش را

که راهش سنگ لاخ است و سم افکنده است پالانی

به هفتاد آب و خاک از دل بشویم گرد ظلمت را

که هفتادش حجت بیش است و هر هفتاد ظلمانی

هنوز آن روزنش بسته است و او بیمار بحرانی

هنوز اسفندیار من نرفت از هفت خوان بیرون

هنوزش در دژ روئین عروسانند زندانی