چو آواز وفات ناصر الدین در عراق آمد

ز صدر او ندا آید که قد احسنت حسانی

عراقم جلوه کرد امسال بر لشکرگه سلطان

که بودش ز آفتاب خاطرم لاف خراسانی

من و خاک عراق آشفته گشتیم از پریشانی

بنالد جان ابراهیم و گرید دیده کعبه

بر ابراهیم ربانی و کعبه صدق را بانی