خشک آخور و تز سبزه چه در بند چرائی

نزل وعلف نیست نه در شهر و نه در ده

اینجا چه امیری کنی، آنجا چه گدائی

چون اسب تو را سخره گرفتند یکی دان

در کاسه سر دیگ هوس پختن تو چند

هین باده خام آر و مکن خام درائی

بحران هوس جام چو بهری برد از تو