او در سخن از نابغه برده قصب السبق

جز بر جگری نیست مرا دست روائی

خستی دل خاقانی و روزیش نپرسی

کای خسته پیکان من آخر تو کجائی

چون خسرو نعمان کرم از حاتم طائی

کیخسرو ایران ملک المغرب کز قدر

بر خسرو توران رسدش بار خدائی