بدان نامداران چنین گفت گیو

که زنده کسی پیش یزدان شود

که داند بگیتی که او را چه بود

چه گوییم و گوش که یارد شنود

که هرگز چنین نشنود گوش نیو

بمردی و بخشش بداد و هنر

بدیدار و بالا و فر و گهر