احسنت زهی زهر که تریاق شفائی

ای تیغ ملک در کف رخشانش همانا

در چشمه حیوان ورق زهر گیائی

ذوق تو برد عارضه احمقی از خصم

ای نیزه شاه، ای قلم تخته نصرت

از نقطه دولت الف عز و علائی

ای دست ملک بخ بخ اگر ساغر و شمشیر