بحر عدنی گوئی یا کوه صفائی

ای جود ملک واهب رزقی و جهان را

امید به توست و تو ضمان دار وفائی

ای رایت شه نادره لرزانی و قائم

ای پرچم رایات ملک چشم بدت دور

کز پر غراب آمده در فر همائی

چون نقش بصر در سیهی نور سپیدی