تا چو کبوتران مرا بام تو نقش دیده شد

خانه جان به چار حد وقف هوای روی تو

رشته جان برون کشم هر مژه سوزنی کنم

دیده بدوزم از جهان بهر وفای روی تو

کافرم ار طلب کنم کعبه به جای روی تو

گرچه چو پشت آینه حلقه به گوش تو شدم

آینه کردم اشک را خاص برای روی تو