روی بتان قفا شود پیش صفای روی تو

قفل به سینه برزدم کوست خزینه غمت

قفل خزینه ساختم دست گشای روی تو

غمزه زنان چو بگذری سنبله موی و مه قفا

چون به قفای جان دود عمر به پای روز وشب

عمر فشان همی دود جان به قفای روی تو

هر که نظاره تو شد دست بریده می شود