تا خوانچه زر دیدی بر چرخ سیه کاسه

چون سرفه کنان از خون بیمار به صبح اندر

سرچشمه حیوان بین در طاس و ز عکس او

ریگ تک دریا را بشمار به صبح اندر

بی خوانچه سپید آید میخوار به صبح اندر

گر صبح رخ گردون چون خنگ بتی سازد

تو سرخ بتی از می بنگار به صبح اندر