مه چون سروی آهو بنمود کنون در پی

چون آبله گم گردد رخسار پدید آید

بر صبح خره گوئی مصری است شناعت زن

کش صاع زر یوسف دربار پدید آید

آهوی فلک را هم آثار پدید آید

آن آهوی زرین بین در شیر وطن گاهش

کورا سروی سیمین هر بار پدید آید