گر ز آن می شعری وش بر خار شعاع افتد

زودا که سر چترش ز آن دار پدید آید

می را به سلام آید خورشید چو طاس زر

گو طاس می و ساقی تا کار پدید آید

دهن البلسان چون گل از خار پدید آید

صد جان به میانجی نه یاری به میان آور

کاقبال میان بندد چون یار پدید آید