زو هر درم ماهی دینار همی پوشد

تا زورقی زرین گم شد ز سر گلبن

کوه از قصب مصری دستار همی پوشد

اینک به بقای شه خورشید به ماهی شد

رایش که فلک سنجد در حکم جهان داری

مانند محک آمد معیار همه عالم

دل عاشق خاص آمد ز اغیار نیندیشد