با این همه از عالم عار است مرا والله

نه گل نه رطب دارد این خار که من دارم

چند آب مژه ریزم بر نار دل سوزان

کز دجله نخواهد مرد این نار که من دارم

یاران مرا فخر است این عار که من دارم

میدان سخن نو نو هر بار یکی دارد

من گوی به سر بردم این بار که من دارم