آن گنج که او دارد انگار که من دارم

گر پرده براندازی و در دیر مغان آیی

از حبل متین بینی زنار که من دارم

چون خواجه نخواهد راند از هستی زر کامی

چون فایده سلطانی نانی بود از ملکت

آن ملکت یک هفته پندار که من دارم

ادرار همه کس نان ادرار من آمد جان