بر روی دو مه که چون دوصبحند

یک شعله زن و جهان برافروز

چون صبح و شفق دو جام درخواه

شب چون دل عاشقان برافروز

تا وقت دو صبح جان برافروز

با چار لب و دو شاهد از می

سه یک بخور و روان برافروز