حصن صبرم هر شبی بام آسمان است از غمت

دیده خون افشان و لب آتش فشان است از غمت

والحق ار انصاف خواهی جان آن است از غمت

تا غمت را بر دل من نامزد کرد آسمان

هر زمان گوئی ز عشق من به جان پرداختی

این سخن باشد مرا پروای جان است از غمت

از گلستان رخت باری مرا گر هیچ نیست