سیب را بشکافت سوی چرخ شد یک نیم او

کلکش از بهر شرف محکوم تیغ آمد بلی

مرتبت بفزود اسمعیل را تسلیم او

مشتری دیده نه ای، رویش نگر گوئی کسی

ظاهر است انسابش از کافی عمر درگیر و رو

می شمر تا قد سلف عثمان و ابراهیم او

عیسوی دم باد و احمد دیم و چشم حادثات