غم چه باشد چون ضمیر وحی پرداز مرا

در شک افتم کن مرا دولت کیایی می دهد

جان خاقانی به رشوت می دهم ایام را

گر مرا زین روز غم روزی رهایی می دهد

فر مدحش آیت معجز نمایی می دهی

متصل بینام عقد دولتش را پیش از آنک

منفصل گردند آب و نار و خاک و باد من