صد دواج رایگان پوشیده اند

از شعاع آتش اینک صد دواج

در عذار شبستان پوشیده اند

وز مزاج می به روی خاصگان

آن تنوره پیشتر کش کز تفش

در بنفشه ارغوان پوشیده اند

خیل زنگی را چو شد در پنجره