ورنه قدرش داشتی طاق فلک

چار طوفان هر زمان برخاستی

گر نکردستی قیامت عدل او

خود قیامت ناگهان برخاستی

کرسی خاک از میان برخاستی

فرق کوه ار بار قهرش یافتی

پشت خم چون آسمان برخاستی