کآسمان هم به نالش از خوی توست

نکنم مرهم جراحت خویش

کن جراحت به مهر بازوی توست

نالش از آسمان کنم نی نی

پهلو از من تهی مکن که مرا

پهلوی چرب هم ز پهلوی توست

وصل و هجرت مرا یکی است از آنک