که به من آستانه می نرسد

از زمانه چه آرزو خواهم

که به نقش زمانه می نرسد

پیشگاه مراد چون طلبم

جان دو اسبه دوان پی دل و عمر

به یکی زین دوگانه می نرسد

من چو هندو نیم مرا از بخت