ساحری را که شد زبان ملوک

خانه پیرزن که طوفان برد

در تنورش فطیر نتوان یافت

پدرت دیده ای که چون می داشت

در کمال تو چشم بد مرساد

نرسد در تو چشم و خود مرساد

بر رکاب فلک جنیبت تو