که تارایات او آمد نگون شد چتر بد دینان

سراندازی که تا بود از برای گردن ملت

نظام عقد شرع از کلک گوهر زای او آمد

امام شرع و سلطان طریقت ناصر الدین، آن

ابو اسحق ابراهیم کاندر جنب انعامش

به یک ذره نمی سنجد سپهر و هفت اجرامش

بدان ژنده که او دارد طراز خلعت است آری