چون آتش کاوس کی کرده زر افشان صبح را

بستان ز ساقی جام زر، هم بر رخ ساقی بخور

وقت دو صبح آن لعل تر در ده سه گردان صبح را

کیخسروانه جام می خون سیاوش رنگ وی

از جرعه ریز شاه بین، بر خاک عقد عنبرین

گوئی بدان عنبر زمین آلود دامان صبح را

فرمان ده اسلامیان، دارای دوران اخستان