چون جرعه ها رانی گران باری بهش باش آن زمان

یک نیمه گویا ای عجب یک نیمه بریان آیدت

هست این زمین را نه به نو کاس کریمان آرزو

یک جرعه کن در کار او آخر چه نقصان آیدت

کز زیر خاک دوستان آواز عطشان آیدت

آن نازنینان زیر خاک افکنده چرخ اند پاک

ای بس که نالی دردناک ار یاد ایشان آیدت