شیدای هر مهوش نیم، جویای هر دلکش نیم

بر دام خوبان نگذرم چون مرغ ایشان نیستم

یاد بتان تا کی کنم، فرش هوس را طی کنم

این اسب چوبین پی کنم چون مرد میدان نیستم

پروانه آتش نیم، مرغ سلیمان نیستم

بس نقب کافکندم نهان بر حقه لعل بتان

صبح خرد چون شد عیان نقاب پنهان نیستم