زرادخانه بابلش مر بط خراسان بینمش

نپسندم از خود اینقدر کز دولت او ما حضر

زیر نگین و خطبه در بلغار و خزران بینمش

خواهم ز بخت یک دلش، در عرش بینم منزلش

لفظم کند گوهرفشان کز فتح شه یابم نشان

چون گردن گردن کشان در طوق فرمان بینمش

چون کاسه یوزش جهان حلقه به گوش آمد چنان