کاید چو شمس اندر اسد وز چرخ میدان بینمش

از بس که لب های سران بوسد سم اسبش عیان

چون جویم از نعلش نشان مسمار مرجان بینمش

انجم بریزند از حسد جان ها گریزند از جسد

آن پیل مست انگیخته وز دست شست آمیخته

با بحر دست آمیخته تمساح پیچان بینمش

جوزا لگام مرکبش وز گرد قلب عقربش