چوپان سپهر و رم سپه، فحل رم است اقبال شه

چون درسه ظلمت آب را انوار یزدان پرورد

آن را که شر سرکش کند ظلمش ز آب آتش کند

نه ظلم دل ها خوش کند نه کرم دندان پرورد

کز بهر رم دارد نگه فحلی که چوپان پرورد

دولت برآرد داد او، چون خلد کایمان بردهد

راحت قزاید یاد او چون شکر کاحسان بردهد