کب من و سنگ من غمزه یارم ببرد

در گرو نرد عشق جان و دلی داشتم

در سه ندب دستخون هر دو نگارم ببرد

ناله کنان می روم سنگی در بر چو آب

رفت قراری بر آنک دل به دو زلفش دهم

دل به قراری که بود رفت و قرارم ببرد

جوجوم از عشق آنک خالش مشکین جوی است