بفسرد چون نمک ز چشمه خور

از نهنگ زبان ور تیغش

گر ز نصرت نه حامله است چرا

نقطه نقطه است پیکر تیغش

چشمه خور ز آذر تیغش

سنگ البرز را کند آهک

آتش آب پرور تیش