سرنگون ز آستان در آویزد

دست ظلم جهان ببرد شاه

وز گلوی جهان در آویزد

بکشد شخص بخل را کرمش

چون شود بحر آتشین از تیغ

با نهنگ دمان در آویزد

خصم شاه ار کمان کشد حلقش