بر در کعبه شاید ار شعرم

کوهی از موی از آن در آویزد

شعر من معجزی است در مدحش

که چو قرآن به جان در آویزد

خادم کعبه بان در آویزد

چون منی را مگو که مثل کم است

مثل من خود هنوز در عدم است