عقد اقبالش اختران بستند

چون منی را مگو که مثل کم است

مثل من خود هنوز در عدم است

نقش بختش بر آسمان بستند

خسروانش سزند غاشیه دار

کمر حکم او از آن بستند

سینه چون چنگ بر کتف بردند